13961012000394 Test PhotoA - پیوند بین ناآرامی ها و تحریم ها
احمد صدیقی
پیوند بین ناآرامی ها و تحریم ها
تلاقی بین مهار از یک سو و اهداف اقتصادی از دیگر سو دقیقا دستاورد آمریکایی ها از فتنه 88 بود. به طور کلی تنوع بخشی ابزارها را می توان ماحصل فتنه 88 برای نظام سلطه و آمریکا قلمداد کرد.

به گزارش پایگاه تحلیلی خبری البرزبان یکی از مهمترین دستاوردهای فتنه ۸۸ برای نظام سلطه، این بود که مهار جمهوری اسلامی ایران را با روی دیگری از سکه ، به صحنه سیاست ورزی آمریکایی ها آورد. تلاقی بین مهار از یک سو و اهداف اقتصادی از دیگر سو دقیقا دستاورد آمریکایی ها از فتنه ۸۸ بود. به طور کلی تنوع بخشی ابزارها را می توان ماحصل فتنه ۸۸ برای نظام سلطه و آمریکا قلمداد کرد. اگر تا پیش از آن آمریکا دائم بر روی گزینه های سخت و نظامی خود برای مهار جمهوری اسلامی حساب باز می کرد و برای اعمال تحریم های ثانویه که در آن مشارکت کشورهای دیگر تاثیرگذار بود، نیاز به تقلای زیاد داشت، در ورای فتنه ۸۸ و پس از آن بر روی تنوعی از ابزارهای مهار ایران تمرکز کرد، برخی از این ابزارها را می توان ابزارهای نیابتی آمریکایی ها قلمداد کرد و برخی از این ابزارها، ابزارهای اقتصادی آمریکایی ها بودند. حالا و در جریان اغتشاشاتی که در ایران به وجود آمده، دوباره آمریکایی ها که در همگانی کردن روند تحریم علیه ایران دچار مشکل بودند، در حال ایجاد تشنج در فضای بین المللی و بزرگ نمایی از ناآرامی ها به منظور اعمال تحریم های ثانویه با بهانه های دیگر هستند.

بازدارندگی و تغییر محیط منازعه به عرصه داخلی

آمریکایی ها در خلال سال ۸۸ الگوی مهار ایران را از الگوهای بازدارندگی استراتژیک و تلاش برای مهار منطقه ای را تبدیل به الگوی مهار از طریق استفاده از شبکه حامیان غربی خود در ایران کردند. در این بین به راحتی می توان اشاره داشت که ابزارهای مهار آمریکا نیز متنوع شده اند و صرفا ابزارهای راهبردی نظامی و سیاسی مدنظر آمریکایی ها نبوده است. تحریم علیه ایران به منظور جلوگیری از توانمند شدن آن از حیث اقتصادی و نظامی ترتیب داده شد و با اقدامات پنهانی و آشکاری همراه شد که با حمایت از گروه های داخل ایران به صورت سیاسی صورت گرفت.

تحریم با پشتوانه ناآرامی های اقتصادی

آمریکایی ها به خوبی می دا نستند که صرف تحریم نیز از ابزارهایی نیست که به خودی خود و به تنهایی تاثیر گذار باشد، در این منطق تحریم بایستی با یک ناآرامی و نارضایتی اجتماعی و سیاسی عجین باشد تا بتواند تاثیرگذاری خود را نشان دهد. فتنه ۸۸ از این حیث قابل تامل بود که توانست پایگاهی اثرگذار برای تحریم ها علیه ایران محسوب شود.

در واقع تحریم زمانی موفقیت آمیز به شمار می رود که به تغییری در داخل بیانجامد. افزایش نارضایتی عمومی در ایران و تغییر الگوی رای دهی مردم در انتخابات و حتی فراتر از آن مشارکت در طرح های براندازی می تواند نشان دهنده موفقیت تحریم ها باشد. البته بی تردید خلق حماسه هایی چون ۹ دی و مشارکت گسترده مردم در انتخابات یازدهم ریاست جمهوری و رای دوباره به آقای روحانی نظام نشان داد تحریم های غرب نتوانسته است ثمردهی لازم را برای نظام سلطه داشته باشد. ولیکن نباید این نکته را نیز از نظر دور داشت که؛ تحریم می تواند به عنوان ابزار فشار به مردم بکار رود تا این تلقی نهادینه گردد که؛ امتیاز دادن در موضوع هسته ای، حقوق بشر و مسائل منطقه ای آمریکا تنها راه کاهش تحریم هاست و این به معنای احیای جریان فتنه و سازشکاری در سیاست خارجی است. در واقع هر آینه این امکان وجود دارد که از تحریم به عنوان حربه ای برای فتنه های جدید استفاده نمود. به همین جهت است که مقام معظم رهبری ضمن تاکید بر اقتصاد مقاومتی، بر این نکته اصرار می ورزند که حل مشکلات اقتصادی را نباید به مذاکرات هسته ای گره زد. این دیدگاه راهبردی مقام معظم رهبری در واقع شکستن نقطه اتصال تحریم و فتنه را دنبال می کند، تا الگوی مهار جمهوری اسلامی و پازل نظام سلطه تکمیل نگردد.[۱]

آمریکایی ها و تلاش برای استفاده از ناآرامی ها در لوای تحریم های جدید

دونالد ترامپ در حالی یک سال زمامت خود را در آمریکا پشت سر می گذراند که ذکر شب و روز او تلاش برای مهار ایران و شکست منطقه ای و بین المللی این کشور بوده است. اما نه تنها در رسیدن به این هدف موفق نبوده است، بلکه به تعبیر بسیاری از اندیشکده های غربی و تحلیلگران وابسته به این اندیشکده ها، سال ۲۰۱۷ سال موفقیت های پی در پی ایران و شکست های آمریکا و متحدان منطقه ای این کشور از جمله عربستان سعودی بوده است.

در یک نمونه اندیشکده شورای روابط خارجی آمریکا در یادداشتی با عنوان «هفت واقعه ای که نیاز به پی گیری در سال ۲۰۱۸ دارد»، به بررسی برخی مسائل بین المللی پرداخته و بیان داشته است «رهبران ایران بایستی از چگونگی گذراندن سال ۲۰۱۷ خوشحال باشند.» شورای روابط خارجی سپس با برشمردن موفقیت هایی که ایران در منطقه کسب کرده بیان می دارد «به نظر می رسد حضور رئیس جمهور سوریه بشار اسد بر مسند قدرت تضمین شده باشد. به شرح فوق حزب الله در لبنان را نیز اضافه کنید. داعش بخش زیادی از سرزمین های [عراق و سوریه] را از دست داده است. حکومت عراق شهر سرشار از نفت کرکوک را دوباره پس گرفته است. جنبش حوثی ها عربستان را در باتلاق یمن خمپاره باران کرده است. مشارکت ایران در همه این تحولات برجسته بوده است، که این نفوذ ایران در سرتاسر منطقه را در برداشته است. اما این موفقیت ها تنها با عملکرد تهران به دست نیامده است. گام های اشتباه عربستان سعودی نیز کمک کرده است. ریاض علاوه بر جنجالی که در بدرفتاری در ماجرای یمن داشته، تلاش ها برای تحریم قطر به دلیل ابراز همدردی با ایران و حمایت از تروریسم را انجام داد. این امر قطر را به ایران نزدیک تر کرده و یک تهدید دیپلماتیک برای واشنگتن ایجاد کرده است (قطر میزبان بزرگترین پایگاه هوایی آمریکا در خاورمیانه است).» بنابراین نقش ایران در منطقه بر خلاف تلاش های متعدد دولت ترامپ کاهش که نیافته است، افزایش نیز داشته است.

طبیعی است که آمریکا به دنبال ایجاد ناآرامی در ایران باشد

حال طبیعی است که دولت آمریکا به دنبال ایجاد نارضایتی درونی در ایران خواهد بود. عصبانیت و خشم آمریکایی ها از سیاست های ایران سبب شده است تا دونالد ترامپ درسخنانی سخیف خود، ملت ایران را تروریست گرسنه و … که القابی به دور از منزلت دیپلماتیک محسوب می شوند، خطاب کند. دلیل این امر صرفا ناتوانی آمریکایی ها در مهار ایران است.

آمریکا در سال های ۲۰۱۰ و ۲۰۱۱ هنگامی که بیشترین حجم تحریم های خود علیه ایران را وضع کرد و تلاش کرد تا سایر اعضای شورای امنیت سازمان ملل را با خود برای اعمال تحریم های بیشتر همراه سازد، به پشتوانه یک نارضایتی در سال ۸۸ توجه داشت. این بار نیز آمریکایی ها به یک نارضایتی برای ایجاد و اعمال موج جدیدی از تحریم ها نیاز داشتند. در همین چند روزی که از ناآرامی های اخیر می گذرد، نگاهی به سخنان مقامات آمریکایی نشان دهنده این است که دوباره به دنبال پیوند بین مسائل تحریم و نارضایتی های اجتماعی هستند. به همین دلیل است که پیوند بین این ناآرامی ها با خواست آمریکایی ها وثیق است. برخی اظهارات مقامات غربی در این خصوص می تواند کمک کننده این مسئله باشد.

ترامپ در توئیت های پشت سر هم خود بیان می دارد«رژیم‌های سرکوبگر برای همیشه دوام نمی‌آورند و روزی می‌رسد که ایرانی‌ها با یک انتخاب روبرو می‌شوند. جهان نظاره‌گر است!» «سران ایران تنها از توان نظامی آمریکا و مردم ایران می‌ترسند.» نیکی هیلی بیان می دارد «مردم ایران که برای مدتی طولانی سرکوب شده‌اند، حالا دارند صدای خودشان را پیدا می‌کنند. ما دعا می‌کنیم که در نهایت، آزادی و حقوق بشر پیروز شود» ایوانکا ترامپ اظهار می دارد «ما باید در کنار مردم ایران برای آزادی در مقابل ظلم بایستیم»، لیندسی گراهام سناتور آمریکایی اظهار می کند « ترامپ برای حمایت از ناآرامی‌ها در ایران به توییت اکتفا نکند.»

این فضا را بایستی در کنار تجویز مسئله تحریم توسط اندیشکده ها و تحلیلگران این اندیشکده ها به عنوان ابزار مهار ایران در دستان آمریکا قرار داد. سوزان مالونی از احتمال افزایش تحریم های اقتصادی علیه ایران توسط ترامپ با توجه به «وجود ناآرامی های اخیر ایران» خبر داده است. ریکا هنریکس کارشناس موسسه هادسون گفته است ترامپ باید از معترضین حمایت کرده، فشار را بر حکومت ایران افزایش دهد و تحریم های جدیدی علیه ایران وضع کند. ریچارد هاس رئیس اندیشکده شورای روابط خارجی آمریکا اظهار داشته «زمان مناسبی است برای دولت آمریکا که رفع تحریم ها را مشروط کند به احترام به حقوق سیاسی مردم ایران.»

پی نوشت:

[۱] http://www.farsnews.com/13961003002243

انتهای متن/

به اشتراک بگذارید :

دیدگاه

۱) البرزبان، نظراتی را که حاوی توهین، هتاکی و افترا باشد را منتشر نخواهد کرد .

۲) از انتشار نظراتی که فاقد محتوا بوده و صرفا انعکاس واکنشهای احساسی باشد جلوگیری خواهد شد .

۳) لطفا جهت بوجود نیامدن مسائل حقوقی از نوشتن نام مسئولین و شخصیت ها تحت هر شرایطی خودداری نمائید .

۴) لطفا از نوشتن نظرات خود به صورت حروف لاتین (فینگلیش) خودداری نمایید .

۵) در صورت وارد کردن ایمیل خود ، پس از تعیین تکلیف نظر موضوع به اطلاع شما خواهد رسید .