واکاویی مسئله ای بنام "اعتراض"
قصه از کجا شروع شد!
واکاویی مسئله ای بنام اعتراض
اعتراضات اخیر ریشه در شکاف های به هم پیوسته ی اجتماعی، سیاسی، اقتصادی و فرهنگی جامعه دارد.یک پروژه ی اجتماعی_اقتصادی معترض و مقبولی که با نفوذ عناصر فتنه انگیز و آشوبگری که از رسانه های داخلی و خارجی که قصد دارند جریان را امنیتی_ساختاری کنند به انحراف کشیده شده است.

 

پایگاه تحلیلی خبری البرزبان: در حالی که همه چیز محیا و در جنب و جوش راهپیمایی با شکوه حماسه ی با بصیرت ۹ دی ۸۸ بود پنجشنبه هفتم دی ماه در محدوده ی میدان شهدا مشهد تظاهراتی همزمان با سفر معاون اول رئیس جمهور(جهانگیری) به این شهر بر پا شد این عده که با هدف نه به گرانی به دولت روحانی به خیابان ها آمده بودند رفته رفته با نفوذ عناصری خرابکار و اغتشاش جو( به شکلی از قبل برنامه ریزی شده) به انحراف و درگیری با پلیس و تخریب اموال عمومی کشیده شد شعارها علیه اوضاع اقتصادی، دولت و روحانی به تدریج و به شکلی سازمان یافته و هدفمند به سمت نظام،ارکان آن و آرمان های انقلاب کشیده شد با رادیکالیزه و خشن شدن فضا در نهایت نیروهای انتظامی و امنیتی وارد میدان شدند و جمعیت را متفرق کردند. این جریان به همین نقطه ختم نشد و به تدریج در برخی دیگر شهرهای خراسان مثل کاشمر نیشابور نیز اعتراضات با هدف اعتراض به اوضاع اقتصادی حاکم، فقر و بیکاری، گرانی، اما در عمل کنترل از دست برگزار کننده گان خارج شد و به شعارهای انحرافی مرگ بر دیکتاتور، نه غزه نه لبنان جانم فدای ایران، سوریه رو رها کن فکری به حال ما کن، کشیده شد با گسترش  دامنه ی اعتراضات به دیگر شهرهای بزرگ از جمله پایتخت،و انتشار این اعتراضات از سایت های رسانه ای خارجی  اغلب گروهها و جریانات سیاسی معناد نظام و نماینده گان و سناتورهای سیاسی آمریکا و اسرائیل از این اجتماعات غیر قانونی خرابکارانه حمایت کرده و سعی کردند از طریق فضای شبکه های اجتماعی با هشتگ های دعوت به خشونت، اعتراضات اقتصادی را به سمت اعتراضات امنیتی و ساختاری بکشانند.         

                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                    

ریشه ی اعتراضات اخیر کجاست؟

 برخی جریانات و گروههای سیاسی معتقدند جریان اعتراضی به دست هواداران احمدی نژاد مدیریت می شود که سعی دارند شرایط و اوضاع کشور را فرابحرانی و در  وضعیت هشدار جلوه دهند.در طرف دیگر رسانه ها و طرفداران اصلاح طلب این جریان را به شکل برنامه ریزی شده از مدت ها پیش تعریف می کنند که از طریق کانال های تلگرامی قصد دارند برای دولت مساله ایجاد کنند و بیشتر شبیه دعواهای سیاسی و جناحی است.تحلیلگران اصلاح طلب معتقدند نارضایتی از وضع موجود(دولت روحانی)به مراتب کمتر از نارضایتی از وضع حاکم است. طیف دولت در صدد القای این انگاره در فضای اجتماعی است که ریشه ی اعتراضات ناشی از هزینه کرد غیر واقعی در حوزه ی منطقه ای بوده است(دنباله روی از شبکه های بن سلمان) لذا باید فشارها ادامه یابد تا زمینه برای مذاکرات موشکی فراهم شود. ضد انقلاب و اپوزیسیون هم در تلاش   اند بگوینداین اعتراضات در اصل ناشی از اعتراض به رهبری است و ایشان عامل وضعیت کنونی به وجود آمده است.

اما به واقع و در یک تحلیل همه جانبه باید گفت این اعتراضات ریشه در شکاف های به هم پیوسته ی اجتماعی، سیاسی، اقتصادی و فرهنگی جامعه دارد.یک پروژه ی اجتماعی_اقتصادی معترض و مقبولی است که با نفوذ عناصر فتنه انگیز و آشوبگری که از رسانه های داخلی و خارجی که قصد دارند جریان را امنیتی_ساختاری کنند به انحراف کشیده شده است. واقعیت این است بعد از رکود شدید دولت دهم مردم با امید به وعده و تدبیرهای روحانی مبنی بر گشایش اقتصادی سطح انتظاراتشان بالا رفت جامعه شعور بالایی پیدا کرده است  مردم می دانند اگر قرار نیست به عقب برگردیم قرار هم بر این نیست ایستا و غیر فعال باشیم روحانی طی این چند سال صرفا سایه ای از تدبیر و اراده را به نمایش گذاشته، درون دولت دچار از هم گسیختگی و بهم ریختگی است طرح های بسیاری نیمه کاره مانده، سرمایه گذاری هایی که انجام نشده، اشتغال و رونقی که قول داده شده اما عملیاتی نشده. مردم با آمار زندگی نمی کنند مردم با واقعیاتی که هر لحظه با آن دست و پنجه نرم می کنند زندگی می کنند. قاعدتا باید زمانی که تورم ۴۶ درصد بود اعتراضات بالا می گرفت. نه امروز… این تنها بدین معناست که نا امیدی از میوه ی برجام و برآورده نشدن انتظاراتی که قول داده شده، بدتر شدن مشکلات و معیشت مردم، لایحه ی بودجه ی ۹۷  و گرانی بسیاری اقلام که باید از جیب مردم کسری بودجه تامین شود، جوانانی که با هزار امید و آرزو به روحانی رای دادند اما امروز سرخورده اند و مایوس. اینها واقعیت های وضعیت حاکم است اینها به همراه  سلسله پیوندهایی از جریاناتی دیگر از قبل همچون مال باختگان موسسات مالی و اعتباری غیر مجاز، بیکاری میلیون ها جوان تحصیل کرده،افزایش فقر و شکاف اجتماعی، برخورد ضعیف و دوگانه دستگاه قضا و جناح های سیاسی با مفاسد اقتصادی و اختلاسگران… مسلما آستانه ی تحمل مردم را پایین آورده است مردم مدت هاست توسط روشنفکران غیر رسمی نسبت تفاوت گفتار و عمل دولت مردان آهاه شده اند این است علت اصلی اعتراضات که در این بین یک عده خام و سازماندهی شده و هیجانی با نفوذ در این تجمعات سعی دارند با سر دادن شعارهایی علیه نظام و رهبری به حاکمیت ضربه بزنند.

 

 

 

 

 

 

 

 

 شبکه های اجتماعی؛پس زمینه ی اعتراضات

نکته ای که نباید از نظر دور داشت این است که جریان اعتراضی پیش آمده که به انحراف و تخریب هم کشیده شده محصول نهایی ساماندهی و فروش این اعتراضات از طریق شبکه های اجتماعی تلگرام و اینستاگرام بوده است که مدیران آن را افرادی بر عهده دارند که مستقیم و یا غیر مستقیم عضو شبکه های ضد انقلاب و اپوزیسیون، موسسات جاسوسی و رسانه ای و بنگاههای خشونت پراکنی آمریکا و اسرائیل با هزینه ی آل سعود بر عهده دارند. کمای این که طی چند روز اخیر به خوبی نشان داده شد منشا عمده ی توئیت هایی که روز گذشته از هشتک های شخصی برای افزایش ناآرامی در ایران استفاده می کنند در خارج از ایران بوده است. که درست در راستای اهداف بن سلمان مبنی بر کشیدن دامنه ی آشوب ها به داخل ایران است.در حالی نباید فراموش کرد برای مردم انقلابی حساب معترضان اقتصادی از ضد انقلاب جداست.

اعتراض به وضعیت بد و نا به سامانی هایی که زندگی روزمره و آینده جوانان را به خطر بیاندازد امری طبیعی و صد البته قابل قبولی است.ای چه بسا روزها شاهد برگزاری اجتماعات اعتراضی اصناف و اقشاری از جامعه بوده ایم که مقابل تصویب طرح و یا لایحه ای در مجلس شورای اسلامی ایستاده اند. اما خلا موجود خلا شنیده نشدن است دولت و مسئولان اقتصادی و اجتماعی باید پای صحبت ها و مطالبات مردم بنشینند. و نیازهای آنان را بر طرف کنند باید ساز کار قانونی شنیده شدن حرف مردم توسط دولتی ها و نمایندگان مجلس آسان تر شود.نباید آنها را به حال خود رها کرد تا جریانات ضد انقلاب برایشان نسخه بپیچند. مقام معظم رهبری بارها بر لزوم برخورد جدی و سریع با مفاسد اقتصادی و فقر و تبعیض را تاکید کرده اند و بارهای از مسئولین خواسته است معیشت مردم را دریابند و با اخلاگران نظم اقتصادی، سیاسی برخورد نکنند.

تجارب تاریخی نشان داده است مردم انقلابی ما با بصیرت هستند و با ادامه ی این جریانات و نفوذ اغتشاشگران و تخریب کننده گان اموال عمومی  مردم، صف خود را از این فتنه گران جدا می کنند به نظر برای برون رفت از وضعیت کنونی باید اصل ۲۷ قانون اساسی مورد توجه قرار گیرد.تا مکان هایی رااعتراضات قانونی و مسالمت آمیز ( در شهرها)محیا کنند تا صدای مردم به گوش مسئولان برسد. و صد البته مسئولان هم به مردم در عمل و نه در گفتار و آمار بلکه در عمل و ملموس برای رفع نیازها و مطالبات به حق اقداماتی را انجام بدهند.و صریح و شفاف گزارش کنند.

به اشتراک بگذارید :

دیدگاه

۱) البرزبان، نظراتی را که حاوی توهین، هتاکی و افترا باشد را منتشر نخواهد کرد .

۲) از انتشار نظراتی که فاقد محتوا بوده و صرفا انعکاس واکنشهای احساسی باشد جلوگیری خواهد شد .

۳) لطفا جهت بوجود نیامدن مسائل حقوقی از نوشتن نام مسئولین و شخصیت ها تحت هر شرایطی خودداری نمائید .

۴) لطفا از نوشتن نظرات خود به صورت حروف لاتین (فینگلیش) خودداری نمایید .

۵) در صورت وارد کردن ایمیل خود ، پس از تعیین تکلیف نظر موضوع به اطلاع شما خواهد رسید .