13960703000282 PhotoA - کُردها و پدیده‌ای به نام همه‌پرسی بارزانی
احد نوری اصل
کُردها و پدیده‌ای به نام همه‌پرسی بارزانی
واقعیت این است که کسب استقلال نیست که اهداف بارزانی را محقق می‌کند بلکه ادامه ریاست جاه‌طلبانه بر اقلیم بدون برگزاری انتخابات محلی و کسب وجه قانونی برای دریافت خانوادگی درآمدهای نفتی عراق هدف اصلی اوست.

به گزارش پایگاه تحلیلی خبری البرزبان؛ بعد از جدا شدن بخش‌های کُردنشین سرزمین ایران در جنگ چالدران بین صفویه و عثمانی و در پی قرارداد ۳۲ امیرنشین کرد با امپراتوری وقت عثمانی تا فروپاشی این امپراتوری ، شاهد ۱۱ شورش قومی از سوی کٌردها هستیم که همواره با شکست مواجه شده‌اند. با فروپاشی عثمانی مناطق کردنشین بین دولت‌های ترکیه، عراق و سوریه تقسیم شدند و بدین منوال شکل‌گیری مجدد موجی از شورش‌های قومی در این کشورها از سر گرفته شد. دو نکته مهم در همه شورش‌های پیش و پس از فروپاشی عثمانی در بین شورش‌های تجزیه‌طلبانه کُردها وجود داشته است. نکته اول جنگ داخلی و درون قومی میان گروه‌ها و ایلات مختلف کُردی است. برای مثال در عراق فعلی جنگ بین سورانی‌ها و بادینانی ها با عنوان دو حزب دموکرات کردستان عراق (بادینانی)، اتحاد میهنی کردستان (سورانی) است که هیچ‌گاه مبارزات سیاسی را از سطح ایلی و قبیلگی به سطح قومی نرسانده است و دایه داران حمایت از قوم کرد همواره درگیر زدوبندهای سیاسی و نظامی بوده‌اند. نکته دوم وابستگی به قدرت‌های فرامنطقه‌ای و به‌نوعی بازیچه شدن توسط قدرت‌های خارجی بوده است. برای مثال شورش قومی مهاباد در سال ۱۳۲۶ توسط قاضی محمد با حمایت صریح و جدی شوروی و شورش‌های اوایل انقلاب حزب دموکرات کردستان با حمایت‌های آمریکا از نمونه‌های وابستگی تاریخی این جریانات به کشورهای فرامنطقه‌ای است. همچنین در جنگ‌ها و تنش‌های منطقه‌ای نیز مورداستفاده و بازیچه طرف‌های درگیر بوده‌اند.

این دو ویژگی بیش از گروهی، از خصائل بارز بارزانی و طایفه بارانی‌ها است. درواقع دو نکته مهم از پیش‌گفته شده بیش از هر گروهی ویژگی آشکار فعالیت‌های سیاسی بارزانی ها در عراق بوده است. سکوت در مقابل کشتار شیمایی کُردهای حلبچه توسط صدام حسین درحالی‌که فرزندان بارزانی مشاور صدام حسین بودند، اتحاد با دولت ترکیه و اردوغان در جنگ علیه کردهای ترکیه، سکوت در مقابل حمله داعش به کوبانی و عدم تلاش برای رفع محاصره این شهر، عقب‌نشینی از کوه‌های سنجار در مقابل داعش و کشتار زنان و مردان کُرد ایزدی توسط داعش تنها نمونه‌های از افتخارات بارزانی برای قوم کُرد است.

باوجود حمایت‌های احساسی و پوپولیستی برخی از همه‌پرسی استقلال کردستان به خاطر جو احساسی که توسط بارزانی ایجادشده است، اما کارشناسان مسائل منطقه‌ای و دوستداران واقعی کُردها نگاه عقلانی و کالبدشکافانه ای به این پدیده دارند. نگاه واقع‌بینانه و رئالیستی به پدیده همه‌پرسی در خاک عراق این پیام را به کردها می‌دهد که شرط‌بندی با اسب بازنده حرکتی عقلانی و حساب‌شده نیست. بارزانی همچون پدر و پدربزرگان خود در طول تاریخ نشان داده است تنها نقش یک دلال واسطه‌گر برای قدرت‌های بزرگی را دارد که قصد دارند کُردها را بازیچه اعمال جاه طلبانه خود نمایند. اقلیم کردستان عراق که بعد از فروپاشی حزب بعث عراق و خروج کردها از یوغ استبداد و ظلم صدام نفسی تازه کشیده‌اند و در سالیان اخیر شاهد رشد و شکوفایی نسبی اقتصادی تحت سیطره دولت ملی عراق هستند، در حال ورود به یک نزاع خطرناک قومی و تنش نظامی هستند که بانی اصلی آن جاه‌طلبی‌های بارزانی برای سیطره بیشتر بر اقلیم کردستان عراق است.

در یازده شورش قومی دوران عثمانی و شورش‌های دیگری که رهبران جاه‌طلب در سال‌های بعد بخصوص در کشورهای ترکیه و عراق انجام داده‌اند یک پیامد و یک نتیجه قبیح به همراه داشته‌است و آن‌هم ظلم و سرکوب بیشتر مردم بی‌گناه کُرد بوده است. برای مثال درحالی‌که دولت صدام با شیمیایی کردن مردم کُرد برگ دیگری بر تاریخ ننگین خود درج می‌کرد خانواده بارزانی در حال مراورده با دربار صدام بودند و درحالی‌که کُردهای ایزدی در کوه‌های سنجار گرفتار کفتارهای خون‌خوار داعش بودند و ندای مظلومیتشان گوش عالم را کر کرده بود، سیرون خان بارزانی رهبر پیشمرگهایی که ادعای دفاع از کردها را دارد، مشغول فروش مخفیانه نفت کرکوک به ترکیه و مسعودخان بارزانی در حال زد وبند سیاسی در کشورهای حوزه خلیج‌فارس بودند.

باوجود عدم‌حمایت بین‌المللی از همه‌پرسی بارزانی، اتحاد دولت‌های منطقه‌ای برای حفظ تمامیت ارضی عراق ،وجود گروه‌های تروریستی مانند داعش به‌عنوان یک تهدید بالقوه در مرزهای عراق، به خطر افتادن آسایش نسبی کُردهای عراق که در سایه نظم جدید در این کشور حاکم شده است و … بارزانی بهتر از هرکسی می‌داند شرایط در سطوح مختلف جهانی، منطقه‌ای، ملی و محلی برای استقلال کردستان مهیا نیست اما سؤالی که به ذهن خطور می‌کند این است که دلیل بارزانی برای همه‌پرسی چیست؟ در سه سطح اول یعنی جهانی ، منطقه ای و ملی ،اجماع علیه همه‌پرسی وجود دارد و در سطح محلی یعنی اقلیم کردستان عراق نیز شاهد محاصره هوایی و زمینی و نبود مرز دریایی هستیم که می‌تواند اقتصاد اقلیم را فلج نماید و همچنین تنش نظامی بین دولت عراق و اقلیم در صورت عدم حل مسالمت‌آمیز مناقشه، دور از انتظار نیست. با این وضعیت اقتصادی، سیاسی و نظامی خطر را می‌توان بیخ گوش کُردهای عراق احساس کرد.

به سؤال اصلی بازمی‌گردیم و آن هدف بارزانی از همه‌پرسی است. بارزانی نیک می‌داند هدف ، خدمت به قوم کرد نیست بلکه تحقق اهداف جاه‌طلبانه‌ای است که سال‌ها به دنبال کسب آن‌ها بوده است. تمدید چندباره ریاست بر اقلیم بدون هرگونه انتخابات محلی از سال ۲۰۰۹ به بعد به بهانه تلاش برای حفظ انسجام و با شعار برگزاری رفراندوم استقلال، قابلیت تداوم و استمرار نداشت. بعد از ۸ سال ، برگزاری یک همه‌پرسی صوری و غیر الزام‌آور می‌توانست احساسات مردم را به نفع بارزانی تحریک نماید. حزب دموکرات کردستان عراق با این جو احساسی می‌تواند فساد اقتصادی و اداری، دیکتاتوری سیاسی و زد وبند برون‌مرزی با شیوخ عرب منطقه و همچنین رژیم صهیونیستی را زیر پرچم همه‌پرسی پنهان نماید. علاوه بر این ، هدف دیگر بارزانی کسب یک برگ برنده برای چانه‌زنی بیشتر با دولت مرکزی عراق است. برگزاری رفراندوم در کرکوک نشان داد که شیرینی درآمدهای نفتی کرکوک برای فرزندان بارزانی طعمی دارد که کوه‌های سنجار ، دیاله و واسطه ندارد. درآمدهای خانوادگی بارزانی از انتقال مخفیانه نفت کرکوک به ترکیه بعد از خلاصی دولت مرکزی عراق از داعش و تقویت نظامی دولت مرکزی، مقدور نخواهد بود و به این دلیل الحاق کرکوک به اقلیم می‌تواند این مشکل را برای بارزانی مرتفع کند.

بنابراین مردم شریف کُرد باوجود احساسات قومی نسبت به همه‌پرسی اقلیم کردستان و ضمن درک ظلم‌های تاریخی امپراتوری عثمانی، دولت ترکیه و رژیم بعث عراق ، می‌بایست نسبت به ماهیت و اهداف کسانی که دایه رهبری آن‌ها را دارند، هوشیاری و درایت لازم را به خرج دهند. واقعیت این است که کسب استقلال نیست که اهداف بارزانی را محقق می‌کند بلکه ادامه ریاست جاه‌طلبانه بر اقلیم بدون برگزاری انتخابات محلی و کسب وجه قانونی برای دریافت خانوادگی درآمدهای نفتی عراق هدف اصلی اوست وبارزانی برای کسب این اهداف شوم ، چندان ابایی ندارد با ریختن خون هزاران کُرد بی‌گناه در تنش‌های احتمالی نظامی به این خواسته نامشروع برسد. نه‌فقط به‌عنوان یک ایرانی و نه به دلیل مباحث قومی بلکه تنها به‌عنوان یک انسان بر خود واجب میدانیم که این سؤال را همواره در ذهن تداعی کنیم؛ آیا ریختن خون مردم شریف کُرد و قرار گرفتن مجدد آن‌ها در شرایط سخت اقتصادی و اجتماعی برای کسب دو هدف مذکور بارزانی خدمت است یا خیانت؟

 احد نوری اصل: کارشناس مسائل قومی کُرد

انتهای متن/

 

برچسب ها :

به اشتراک بگذارید :

دیدگاه

۱) البرزبان، نظراتی را که حاوی توهین، هتاکی و افترا باشد را منتشر نخواهد کرد .

۲) از انتشار نظراتی که فاقد محتوا بوده و صرفا انعکاس واکنشهای احساسی باشد جلوگیری خواهد شد .

۳) لطفا جهت بوجود نیامدن مسائل حقوقی از نوشتن نام مسئولین و شخصیت ها تحت هر شرایطی خودداری نمائید .

۴) لطفا از نوشتن نظرات خود به صورت حروف لاتین (فینگلیش) خودداری نمایید .

۵) در صورت وارد کردن ایمیل خود ، پس از تعیین تکلیف نظر موضوع به اطلاع شما خواهد رسید .